“In the Age of Too Much Information, it seems absurd to argue that the supply of quality news is running low, but it is.” – Abramson, 2010

Het schrijven van deze blogs heeft voor mij vooral één ding glashelder gemaakt. Ofwel heb je kwantiteit, ofwel heb je kwaliteit. Beiden gaan jammer genoeg niet samen. Dat heb ik via deze opdracht al doende geleerd. Er werd zoveel druk uitgeoefend op kwantiteit waardoor ik soms zelfs beschaamd was toen ik op de ‘publiceer’ knop klikte. Ik ben m.a.w. zeer tevreden over het aantal artikels dat ik heb kunnen neerpennen, maar niet altijd even tevreden over het niveau van de inhoud. Als ik zou kunnen kiezen had ik liever een paar écht heel goede stukken geschreven, in de plaats van deze geforceerde 12. Maar in de praktijk is het jammer genoeg ook het geval dat niet altijd de keuze bestaat tussen kwantiteit en kwaliteit. Het leren leven met de schaamte is de enige manier om van een stuk over te gaan naar het volgende. Bij dezen een verklaring voor het soms wat gematigde niveau van deze blogs. Ik stond net op het punt om ‘mijn oprechte excuses’ te schrijven, maar eigenlijk hoef ik mij hier helemaal niet voor te verontschuldigen. Dit was mijn eerste stap in het leerproces van schrijven onder druk, en ik blunder liever nu eens grondig dan volgend jaar te moeten voelen hoe het is om te blunderen voor een werkgever. Dus bij dezen excuseer ik mij dat ik mij niet excuseer.

Hoewel het vaak wordt gezien als één van de zovele evenwaardige discussiepunten, vind ik de discussie rond de kwaliteit van journalistiek los het belangrijkst. Daar draait het toch ook om? Het is het belangrijkst om te focussen op de uiteindelijke kwaliteit van journalistieke stukken – onafhankelijk van hun afkomst – dan te kibbelen over waar we de grens trekken tussen mensen die de titel ‘journalist’ of ‘burgerjournalist’ verdienen en hoe die elkaar ‘bedreigen’ (Abramson, 2010). Om deze titeldiscussie af te ronden, wil ik graag nog mijn finale bedenking meegeven. Volgens mij bestaat die grens eigenlijk niet. Volgens mij is burgerjournalistiek het opstapje naar ‘professionele’ journalistiek. Hierdoor vormt het geen ‘bedreiging’ voor de ‘professionele’ journalistiek, maar is het gewoon een soort van bachelor voor de master. Wanneer we het hebben over User Generated Content (UGC), spreken we volgens mij over nog iets anders dan burgerjournalistiek. Bijdragen van lezers vormen een soort complement, een hulpmiddel voor journalisten: scoops, foto’s, filmpjes,… allerlei zaken waarop de journalist kan verder werken. Volgens mij is er dus geen sprake van een conflict, maar moet er gesproken worden van een dynamisch systeem. Zo zie ik het, in ieder geval.

De klok terugdraaien zal helaas niet lukken. Er wordt geen geld meer gepompt in kwaliteitsvolle journalistiek, terwijl er vaak wordt gegrepen naar ongecheckte bronnen en goedkoop online nieuws om te overleven. Ondanks de opkomst van veelbelovende online nieuwsbronnen, werd de put die achtergelaten werd door het wegnemen van de kwaliteit van traditioneel nieuws nog niet overbrugd. Pay-walls en convergenties namen reeds plaats om terug wat inkomsten bijeen te scharrelen om diepgaand nieuws te kunnen brengen. Hoe graag ik de papieren krant ook wil zien gelezen worden door mijn kinderen later, vrees ik dat de toekomst van de krant er heel anders zal uit zien dan toen ik klein was. Het is vreemd om als Digital Native zo conservatief te zijn, maar onze generatie heeft ‘het vroegere’ ook gekend. De tijd waar computers nog lompe bakken waren met enkel Paint en Word op geïnstalleerd. De tijd waar computers minder populair waren dan papier.

Geloof het of niet, maar ik denk terug aan die tijden als ‘the good old times’. Helaas zal er geen terugkeer mogelijk zijn naar die ‘good old times’ en ziet de toekomst van de papieren krant er niet rooskleurig uit. Alles zal gedigitaliseerd worden. Toch maak ik die opoffering graag, als dat inhoudt dat journalistiek zijn kwaliteit terug zal kunnen opkrikken. Wanneer er geen conflict meer is tussen traditionele en nieuwe media, omdat traditionele media de grote evolutie hebben gemaakt naar een digitale versie, durf ik er van uit te gaan dat de meerderheid toch naar het kwalitatiefste nieuws zal zoeken. Mensen verlangen naar betrouwbaar, nagetrokken, gesorteerd en diepzinnig nieuws (Abramson, 2010). Dat is de reden waarom ik geloof dat na verloop van de tijd kwaliteit de overhand zal nemen van kwantiteit.

Als beginnend journalist ga ik er ook naar streven om kwaliteitsvolle stukken af te leveren. Nu ben ik akkoord gegaan om 12 stukken te schrijven, omdat ik het zag als een test, en het bepalend was of ik al dan niet mijn diploma zal halen dit jaar… In de komende jaren, ga ik mijn best doen om niet altijd ja te knikken wanneer ik een opdracht krijg. Soms moet het volgens mij kunnen om nee te zeggen, als dit resulteert in een hogere kwaliteit. Ofwel moet er een verdere selectie gemaakt worden van de verschillende onderwerpen, ofwel wordt het doorgeschoven naar een andere journalist. Hoe dan ook, soms is het beter om minder te doen. Hierdoor bekom je in zoveel verschillende manieren meer. Minder kwantiteit = meer kwaliteit.

Bron: http://laracasey.com/wp-content/uploads/2013/05/photo-copy.jpg
Bron: http://laracasey.com/wp-content/uploads/2013/05/photo-copy.jpg

 

Bronnen

Abramson, J. (2010). Sustaining quality journalism. Daedalus, 139(2), 39-44

Advertenties
“In the Age of Too Much Information, it seems absurd to argue that the supply of quality news is running low, but it is.” – Abramson, 2010

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s