“Twitter? I won’t touch it. It’s all garbage.” – Stelter, 2009

Twitter is tegenwoordig een vast gegeven in de journalistiek. Het wordt het meest gebruikt als tool om nieuws snel de ronde te laten gaan (Farhi, 2009) en geeft de bevolking de kans om rechtstreeks deel te nemen aan of te reageren op het nieuws. Belangrijke kanttekening hierbij is dat snelheid en kwantiteit niet altijd in een rechtevenredig verband staat met accuraatheid… Dit terzijde, produceert Twitter dagelijks, wat zeg ik: elke seconde, een stroom van kort nieuwsberichten. Dit nieuws kan afkomstig zijn van officiële instanties, maar vaak worden ze ook geproduceerd door informele bronnen, a.k.a. ‘de burger’ (Hermida, 2010). Deze vorm van citizen journalism houdt in dat individuen professionele journalistieke functies op zich nemen. Dit doen ze meestal door eerste vaststellingen van nieuwsfeiten te delen met de wereld (Ingram, 2008).

Hoewel er een stijging is van het aantal accounts, blijft het aandeel van de bevolking dat actief is op Twitter gering. Maar bijna de helft van die gebruikers zijn wel actief bezig met het nieuws op Twitter (Hermida, 2010). Het rapporteren van nieuws en het delen van informatie zijn twee van de belangrijkste redenen waarom mensen Twitteren (Java et al., 2007). Naast de loutere consumptie van nieuws, heeft de input van de ‘gewone mens’ op Twitter dus aan belang gewonnen. Maar is dit een goed iets?

twitter_news_source

 

Aan de professionele kant nemen redacties het citizen journalism op Twitter inmiddels au sérieux en gebruiken ze het dagelijks als nieuwsbron. Sky News, een nieuwsplatform in Groot-Brittannië, heeft zelfs een Twitter correspondent die tijdens zijn werkdagen niets anders doet dan het screenen van nieuws op Twitter (Butcher, 2009). Het zou me niet verbazen moesten meer en meer redacties een Twitter correspondent in dienst nemen. Maar de meningen over deze evolutie zijn verdeeld.

Aan de ene kant heb je journalisten die sceptisch staan tegenover het gebruik van Twitter als nieuwsbron. Zij zijn ervan overtuigd dat het nieuws er te oppervlakkig is (Wasserman, 2009). Ook de ethische normen en waarden worden door Posetti (2009) in vraag gesteld. Nieuws dat incorrect of onvolledig online wordt gegooid, enkel en alleen om niet achter te blijven in het stormachtige tempo van sociale media, kan o.a. respectloos overkomen voor de personen in kwestie. De User Generated Content (UGC) is ook niet altijd even betrouwbaar en leidde al meermaals tot incorrecte roddels en assumpties. Zo is Eddy Wally al een paar keer gestorven volgens sociale media. Dit is niet correct. Het checken van bronnen wordt jammer genoeg bij het retweeten vaak overgeslagen als het gaat om een sappig nieuwsfeit. Dit staat pal tegenover de deontologie van de professionele journalistiek.

vpnexpress.net
vpnexpress.net

Toch zijn er ook aanhangers van Twitter als bron van nieuws. Zij vinden het feit dat het nieuws zo snel tot de man komt een groot pluspunt dat de negatieve kanten overstijgt (Hermida, 2010). Het nieuws wordt van mensen op het plaats delict rechtstreeks gedeeld met instituties die de informatie publiek kunnen maken. Hoewel de berichten niet altijd even betrouwbaar zijn, geven ze ons wel à la minute een beeld van de stand van zaken. Wetende hoe nieuwsgierig mensen zijn, paste de BBC dit argument toe toen ze Tweets gebruikten tijdens de Mumbai bombardementen (Herrmann, 2009). De Tweets werden wel op voorhand gefilterd en geselecteerd op basis van normatieve nieuwswaarden, waardoor de gatekeeper rol van journalistiek niet verloren ging. Naast het louter delen van informatie, zijn deze berichtjes van maximaal 140 lettertekens ook nuttig voor het signaleren van nieuwsfeiten waar redacties anders nooit stil bij zouden staan. Het nieuws wordt er gebracht voor het nieuws is… Als je begrijpt wat ik bedoel.

Twitter kan bij nieuwsproductie gebruikt worden als croudsourcing, waarbij nieuws online wordt gegaard via Tweets van het volk. Maar kan ook gezien worden als een nieuwe soort van journalistiek, waarbij het internet invloed uitoefent op hoe nieuws er uitziet vandaag. Nieuws is steeds namelijk meer gefragmenteerd: letterlijk seconde per seconde worden kleine deeltjes info en nuances vrijgegeven van een nieuwsverhaal. Dit is heel anders in vergelijking met hoe het er vroeger aan toe ging. Een redactie vol professionals die de hoofden bij elkaar steken om nieuwsverhalen te creëren wordt vervangen door een hele groep mensen die elk een deeltje informatie vrij geven zonder het hele verhaal te kennen. Elk deeltje apart is niet van groot belang. Het gaat er om dat de combinatie van de deeltjes significanter is dan wat er ooit op een redactie zou worden geconcludeerd.

Twitter is er nu eenmaal, en is van plan om te blijven gelden als prominent nieuwsbron. Hoe moet het nu verder in de toekomst? Als ik mijn fantasie mag laten gaan, en een onbeperkt budget en intelligentie had, zou ik het volgende voorstellen:

  • Het inbouwen van een automatisch selectiesysteem: Berichten worden door een computer vergeleken. Wanneer verschillende berichten hetzelfde inhouden, wordt dit beschreven met een overeenstemmingspercentage. Hierdoor weet de journalist die het bericht eventueel overneemt of het gaat om een feit of een interpretatie. Want hoe meer berichten hetzelfde weergeven, hoe groter de kans dat het gaat om iets dat letterlijk zo gebeurd is.
  • Een tijdslimiet instellen: er wordt wel eens vaker gezegd dat Twitter enkel handig is tijdens de eerste vijf minuten van een nieuwswaardig gebeuren. Alle uren daarna gaat het om speculaties of herhaling van informatie. Daarom zou het handig zijn om een tijdslimiet in te stellen. Vanaf de eerste Tweet van een nieuwswaardig gebeuren kan er nog twee uur over getweet worden. Indien er een evolutie plaats vindt in het event, kan er vanaf de eerste Tweet over de nieuwe wending nog eens twee uur getweet worden. Enzoverder.
  • Extra scholing voor journalisten en redacteurs op vlak van sociale media: een extra scholing over hoe het allemaal in z’n werk gaat op Twitter voor journalisten en redacteurs is geen slecht plan. Ze zouden praktijklessen krijgen met cases waardoor ze niet langer verdrinken in de zee aan informatie die op Twitter beschikbaar is, maar wel het innovatieve en inspiratievolle van Tweets zullen gebruiken voor hun berichtgevingen. Dit is vooral interessant voor de iets oudere professionals.

Twitter als nieuwsbron heeft dus zijn voor- en tegenstanders en kan in de toekomst nog wat bijgeschaafd worden. Hoe dan ook ben ik verbazingwekkend genoeg pro Twitter als nieuwsbron zolang er even wordt stilgestaan bij de kwaliteit en het belang van het bericht voor de informatie wordt aanvaard en gedeeld.

Bronnen

Butcher, P. (2008) Sky News Realises News Breaks First on Twitter, Not TV –  Creates a twitter correspondent. Tech Crunch

Farhi, P. (2009). The Twitter Explosion. American Journalism Review

Herrmann, S. (2009). Mumbai, Twitter and Live Updates. BBC The Editor

Ingram, M. (2008). Yes, Twitter is a Source of Journalism. mathewingram.com

Java, Akshay, Song, Xiaodan, Finin, Tim, & Tseng, B. (2007). Why We Twitter:           understanding microblogging usage and communicaties. New York: ACM Press, 56-65

Posseti, J. (2009). Twitter’s Difficult Gift to journalism. newmatilda.com

Shiels, M. (2009). Twitter Responds on Iranian Role. BBC

Stelter, B. (2009). Journalism Rules Are Bent in News Coverage from Iran. New York Times, 28 juni.

Wasserman, E. (2009). How Twitter Poses a Threat to Newspapers. Miami Herald, 28 mei.

In

Hermida, A. (2010). Twittering the news. Journalism Practice, 4(3), 297-308

Advertenties
“Twitter? I won’t touch it. It’s all garbage.” – Stelter, 2009

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s